Żyjące ogrodzenie Poznań z krzewów liściastych bądź iglastych, niskie bądź wysokie? Jakie ogrodzenie Poznań będzie najbardziej odpowiednie do naszego ogrodu? Natomiast jak je posadzić i doglądać?

Żyjące ogrodzenie z krzaków liściastych czy iglastych, niskie czy wysokie? Które ogrodzenie Poznań będzie najlepsze do naszego skweru? Natomiast jak je posadzić i doglądać?

Trudno przeceniać zalety zielonego ogrodzenia Poznań. Ozdabia skwer, ochrania nas przed ulicznym gwarem, kurzem, spalinami, a także wzrokiem przechodniów. Wytwarza przyjemny cień, daje azyl ptakom. Żywopłot redukuje siłę wiatru, nie powodując zawirowań powietrza, jakie powstają za litym murem ogrodzeniowym. Lecz przed jego budową musimy zdecydować, jaką rolę ma spełniać w skwerze. Czy ma nas oddzielić od sąsiada, bądź zastępować płot, bądź wspomóc w rozdziale parku na mniejsze części oraz stworzeniu nastrojowych zakamarków? Winniśmy również postanowić, jaką ogrodzenie będzie miało docelową wysokość. Od tego zależy wybór wariantu drzewa lub krzaku.

Wielką zaletą ogrodzeń z drzew oraz krzaków iglastych jest ich całoroczna zieleń. Podczas jak szpalery z gatunków zrzucających listowie zimą staną się ażurowe, z iglaków dalej skutecznie osłaniają nas przed wzrokiem natrętnych.

Panuje osąd, iż najlepsze na tego typu żywopłoty są tuje o kolumnowym pokroju, np. klasy „Smaragd” tudzież „Spiralis”, które bez przycinania utrzymują wąski kształt. Podczas gdy uzyskają należytą wysokość obcinamy je od góry.

Inne iglaki, np. cisy bądź świerki potrzebują regularnego strzyżenia.

Na zielone sztacheta z PCV wybieramy iglaki odporne na mróz. Wrażliwe tuje wschodnie i cyprysiki Lawsona zdołają przemarzać. Przywarą takich nasadzeń jest dość znaczna cena. Wynagradzają ją niezaprzeczalne zalety: iglaste szpalery nie śmiecą liśćmi, nie potrzeba ich notorycznie przycinać.

Na zielone płot z drzew liściastych wybieramy rodzaje, jakie mają uniesione pędy i prawidłowo się rozkrzewiają po przycięciu. W tej funkcji najprzyzwoiciej sprawdzają się odporne na niskie temperatury buki i graby.

Takie drzewa, regularnie strzyżone, dobrze gęstnieją, wskutek czego uzyskane z nich zielone ogrodzenia, zdołają zastąpić wysokie ogrodzenia. Jeżeli wybierzemy gatunki z kolcami, takie jak igliczna czy robinia, wówczas przez parkan nie przedostanie się ani człek, ani zwierzę.

Zależnie od dynamiki przyrostu danego rodzaju mamy z nich zielone płoty o różnorodnej wielkości. Małe (30-60cm) szpalery spośród berberysów robią za obramowanie rabat oraz ścieżek, separują od siebie poszczególne części skweru. Takie dekoracyjne ogrodzenia przedstawiają się najpoprawniej, jak je regularnie strzyżemy.

Spośród gatunków osiągających większe wymiary, jak np. ligustr, leszczyna czy jaśminowce, możemy otrzymać dość spore zielone ogrodzenia wysokości 1,5 – 2m. Jeżeli mają separować skwer od ulicy, obcinamy je nadając regularny kształt.

Kiedy posadzimy z nich zielone płot w głębi parku, możemy je prowadzić w postaci swobodnej.

Bez przycinania rozkrzewiają się w szerokim zakresie, podkreślając naturalistyczny charakter tej części parku. To rozwiązanie zdaje odpowiednio egzamin też w wypadku krzewów fascynująco kwitnących, np. pięciorników, róży pomarszczonej, lilaków czy żylistków. Chociaż te rodzaje można również strzyc, lecz wtedy znacznie lepiej kwitną.

Na zielone ogrodzenia polecane są także krzewy zimozielone.

Z tej grupy roślin na ogrodzenia najprawidłowiej sprawdza się u nas bukszpan, i ostrokrzew Meservy. Choć i one po ostrych zimach bywają niekiedy oszpecone przez liście. Na zachodzie Europy modne są zielone sztacheta PCV z laurowiśni bądź zimozielonych gatunków berberysów. Na nieszczęście , w polskich warunkach klimatycznych ich liście notorycznie brązowieją z powodu mrozów. Więc, o ile już zdecydujemy się na taki płot, winien być on niewysoki (do 60-80cm), aby wolno go było opatulić na zimę agrowłókniną oraz bez trudności wydobyć zaschnięte części.

Jeśli pragniemy otrzymać wyjątkowo ozdobny płot, powinno się posadzić naprzemiennie dwie lub trzy odmiany tego samego krzewu (tawuły, berberysy, tuje), różniące się barwą.

Gdy konstytuujemy zielony parkan z gatunków zrzucających liście na zimę, zyskownie jest obsadzić go drugim, niewielkim, np. spośród iglaków albo zimozielonej trzmieliny.

Elegancki wygląd posiadają zielone sztacheta z Winylu strzyżone z wyobraźnią- z kędzierzawą linką „grzbietu” lub wystrzyżonymi wieżyczkami. Powinno się im jednak poświecić dużo czasu.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s